ไม่รุ้จะเล่าอะไร

จริงๆแล้ววันนี้มันก็ไม่ค่อยต่างกับทุกๆวันเท่าไหร่
เพียงแต่สิ่งที่แตกต่างวันนี้คือ ปกติ ต้องไปเรียนพิเศษที่

อ.อุ๊ แต่กลับโดดเดินเล่นตลาดมีนซะงั้น 555+

เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อเช้ามีเพื่อนที่ห้องเดีัยวกันโทรมาขอ
ยืม เลื่อยไฟฟ้าไปทำ standเชียร์ กีฬาสีที่จะเกิดขึ้นในวันศุกร์ที่จะถึงนี้
เราก็ให้ เพราะเราก็ไม่ได้ช่วยงานสีเลยปีนี้ ก็เลยให้ยืมเครื่องมือซะหน่อย
อย่างน้อยจะได้ไม่รู้สึกผิดมากนัก ทันทีที่ส่งมอบอุปกรณ์ เสร็จโอ้แม่เจ้า
นี่มันจะเที่ยงแล้ว กูลงเรียนไว้ตอนบ่้ายโมง เหอๆนั่งรถจากลำลูกกาไปบางกะปิ
จะเสด็จไปทันไหมละนั่น เอาวะยังไม่ถอดใจ ทันใดนั้นก็เลยนั่งรถไปคลองเจ็ด
เพือ่ต่อรถไปมีนบุรี นั่งรออยู่ครึ่งฃั่วโมง ควักบุหรี่มาสูบก็แล้ว เดินเล่นก็แล้ว
ข้ามฟากไปเซเว่นก็เเล้วเหอๆ เที่ยงเข้าไปแล้วรถตู้ก็ไม่มา สรุปเอาวะกูก็เลยนั่งสองแถวไปตลาดมีนแมร่งเลย
ไม่ลงไม่เรียนมันแล้ว เชื่อไหมว่า ทุกๆครั้งที่ไปเราเลือกนั่งรถตู้ แต่้ใครจะรู้รถสองแถวสบายกว่าเยอะเลย
มีลมโกรกตลอดเวลากินขนมได้ไม่ต้องกลัวมีกลิ่น แถมนั่งสบายยืดขาได้ไม่ต้องทนเบียดกับคนอื่นเหอๆ
รู้งี้นั่งตั้งนานแล้วดีกว่า
สรุปว่าตอนท้ายก็ไม่ได้เรียนเลยไปเดินเล่นในตลาดมีนพยายามหากระเป๋า
แบบที่้อยากได้ให้เจอเดินประมาน1ชั่วโฒงครึ่งสรุปไม่เจอกเลนยกลับยเหอๆเซงๆๆๆๆ

โชว์งาน SKD

ไม่รู้จะโพสอะไรหงะ เล่นตั้งแต่บ่ายสองยันสามทุ่ม เอาผลงานมาอวดละกันโนะ แ่ต่น แต แต๊รน~~~~~~~

โครงงานวิชาฟิสิก ส่งอาจารย์ เป็นแบบจำลองแผ่นดินไหวนั่นเอง มันไม่ใช่แค่สเก็ตดีไซน์นะ
ทำได้จริๆงด้วยแหละ เป็นชิ้นเป็นอัน พอกดสวิตส์ปุ๊บก็จะเกิดแผ่นดินไหวเลยหละ ใครจะไปเชื่อตอนที่พรีเซนต์ครั้งแรกอะ ที่เป้นแค่สเก็ตดีไซน์ ไม่มีใครคิดหรอกว่าจะทำได้ เพื่อนๆในห้องทำโครงงานส่งก็เหมือนกันหมดก็ทำแค่ รายงานเล่มนึง แต่เี่ราอะดันทำเป็นชิ้นงานชิ้นให่ญส่งเลยเหอๆ ด้วยความโง่ บวกกับความบากบั่นก็เลยทำส่งจนสำเร็จ เหอๆ แต่ตอนเสร็จแล้ว ไม่รู้ว่ารูปที่วาดกับชิ้นงานจริงๆอันไนหมันสวยกว่ากันหว่าเหอๆ 555+แต่ก็ไม่สำคัญหรอกอย่างน้อยเราก็ทำเสร็จแล้วหนิ เสียดาย ไม่มีกล้องไม่งั้นจะถ่ายรูปเก็บไว้ซะหน่อย ตอนเอาไปส่งนี่สุดระทึกเลย ถือไปโรงเรียนขึ้นรถเมล์ อุตสาห์เอาถุงดำคลุมแล้วนา ชาวบ้านเขาก็ยังมองกันแบบลุ้นระทึกเขาก็คงอยากรู้ว่าข้างในมันเป็นอะไรหว่า พอเอาไปส่งอาจารย์ อาจารย์เขาก็ยิ้มๆให้ เห้อโล่งจัยนึกว่าจะโดนฆ่าซะแล้ว